Sommige kunstenaars bewegen niet mee, maar kiezen ervoor om tegen de stroom in te roeien. Dit concert brengt een eerbetoon aan muzikale dwarsdenkers die met hun werk een ander geluid laten horen.

Dit programma staat in het teken van muziek die op uiteenlopende manieren tegen de stroom ingaat. Het beroemde openingsritme uit Beethovens Vijfde symfonie werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt als herkenningsmelodie van de BBC. Het fungeerde als gecodeerd signaal dat het noodlot overwonnen kan worden.Stravinsky schreef met L’Histoire du soldat een werk in een nieuwe stijl, geïnspireerd door Amerikaanse jazz, waarmee hij brak met muzikale tradities uit zijn Russische achtergrond. De eveneens Russische componiste Sofia Goebaidoelina liet met haar diep religieuze muziek een duidelijke proteststem horen tegen het communistische regime, waarin religie verboden was.

Kurt Weill leverde met Seeräuber Jenny uit Driestuiveropera scherpe kritiek op het kapitalisme. Nog explicieter is Non, non, rien n’a changé van Les Poppys, geschreven als protest tegen oorlog en geweld. Kinan Azmeh doorbreekt in November 22nd grenzen tussen klassieke muziek, Arabische tradities en jazz. Het werk verbeeldt de ambiguïteit van je thuis voelen in een land dat niet het jouwe is, en het blijvende verlangen naar een verloren thuis. Façades van Philip Glass werd geschreven voor de film Koyaanisqatsi (1982), een woordloze documentaire over menselijk ingrijpen in de natuur.

Ten slotte is er een hoofdrol voor een vis die letterlijk tegen de stroom in zwemt: de forel. Schubert schreef er een lied over én zijn beroemde Forellenkwintet, dat Pavel Karmanov inspireerde tot een eigentijdse tegenhanger.